"பம்பரக் கண்ணாலே..!"

பம்பரக் கண்கலோடி உனது..??

உன் பம்பரக் கயிற்றுப் பார்வையால்

எனை பக்குவமாய் சுழற்றிவிட்டாய்;

கிறுகிறுவென சுற்றி,

இன்று கிறுக்கனாய் நிற்கின்றேன்...

"காதல் கொண்ட காகம் ஒன்று"

வீட்டுக்கு வீடு
குடை வந்த போதிலும்,

சோம்பேறித்தனத்தின் இலக்கணமாய் 

கலட்டிவைக்கப்படாத ஆன்ட்டனாக்கள்,

நீ கரைய ஏதுவாய்...

ஆமாம்.,

என்னவென்று கரைகிறாய்...??

'ஏன் நான் கருப்பாய் பிறந்தேன் என்றா..??'

கிளியின் மீது காதல் கொண்டாயோ...??

இப்படி நிதம் நிதம் கரைந்து புலம்புகிறாய் ..!

தப்பில்லை காகத்தாரே...

ஆனால்., 

பிறிதொரு இடம் சென்று புலம்பு..

ஏனென்றால்,

இங்கு புலம்ப நான் இருக்கேன்...

"அடி கிளியே, நீ எங்க போன..??

"வழிப்பறி"

முதன் முதலாய்

வெயில் பூத்த சாலையொன்றில்
தான் உனைப்பார்த்தேன்,
ஒரு நொடியிலே  

என் இதயத்தை வழிப்பறி செய்து போனாய்...!

இன்று தேடினாலும் கிடைக்காத

தொலைந்து போன நிமிஷமாய் நீ...!

இதயமின்றி வாழும் இயந்திரனாய் நான்...!

"மழையழகி"

 

மழையழகி.,

உன்னை ரசித்துக்கொண்டே இருப்பேனடி...!
இலை நுனியில் ஒரு துளி உலகமாய்
நீ எடுத்த அவதாரம் அழகு;
தெருவினில் சிறுவர்கள் கப்பல் விட்டு மகிழ
சிறு நதி செய்தாய்- அது அழகு;
கல்லூரிக் காலத்தில் 

அவளது குடையின் கீழ் தஞ்சம் தரச்செய்தாய் 
கோடி அழகு, அது உந்தன் கொடை அழகு;

சேர் நிரம்பிய சாலை அழகு;
சன்னல் ஓரச் சாரல் அழகு; 

கேடயம் தூக்கும் காளான்படை அழகு;

பறவையில்லா வானம் சிறு திரிஷ்ட்டிப்பொட்டோ..?
அவளின் கொலுசொலியை நினைவூட்டும்
ஜல் ஜல் சப்தம் அழகு; 

கொடியிலிருக்கும் துணியை
அவசர அவசரமாய் அள்ளிச்செல்லும் தாவணிப்பெண்
அழகோ அழகு;

முதல்த்துளி 

காதலியின் இதழில் முத்தமிட்டு
சந்தோசத்தில் துள்ளித்தெறிக்கும் நொடி அழகு;  
குடிசைக்கூரை வழி 

எட்டிப்பார்க்கும் விறகடுப்புப் புகை அழகு;  

மேகம் அழகு;
மின்னல் அழகு;
இடித்தாளம் அழகு; 
மண்வாசம் அழகு;
மேகத்தின் மை பூசிய வேஷம் அழகு; 

முழுமையும் அழகு;
முற்றிலும் அழகு;
மொத்தத்தில்  
நீயென்றால்
தனிஅழகு;
எந்தன் ஏகாந்த மழையழகி...!

 எண்ணமும் எழுத்தும் >>ஷதீஸ் பழனி<<

எந்தன் உமை நீ தானே...!

காதலே..!
உன்னை தேகம் நணைத்த மழையென்பேனா..?
இல்லை சுவாசம் ஒவ்வாப் புகையென்பேனா..?
என் தேவதேவியே..!
என்னில் பாதி நீ என்பதால்
நான் சிவனார் ஆயினேன்...
இந்த தேவநிலை
நூறு ஜென்மம் நிலைத்திடவே 
எமனாரைத்தான் வேண்டினேன்...
கண்ணே..!
என் தேவதேவி.,
களங்கமில்லாக் காதல் தேவி.,
என்னில் உமை நீ தந்துவிட்டதால்
எந்தன் உமை நீ தானே...!

எண்ணமும் எழுத்தும் >>ஷதீஸ் பழனி<<

"மரணவேசி"

'என் மேல் உனக்கு உரிமையில்லை'
என்று நீ சொன்ன பிறகு

நான் மரணவேசியை

முத்தமிட ஆசைகொண்டேன்...

அக்கணம்,
அந்த ஆசை தவறென சொல்வதற்கு மட்டும்
நீ எவ்வாறு உரிமை கொண்டாய்..?
பதிலுக்கு.,
வெறும் நண்பன் என்கிறாய், நயவஞ்சகி...

எண்ணமும் எழுத்தும் >>ஷதீஸ் பழனி<<

"கவிதை மகள்"

நான் -

உன் மனதில்

வேண்டாத துருவாகினேன்...

நீ  -

என் ஒவ்வொரு கவிதைக்கும்

கருவாகினாய்...

என் கவிதை மகளே..!

எண்ணமும் எழுத்தும் 
  >>ஷதீஸ் பழனி<<