"நிலவுக் காதலன்"

உலாவும் நிலவுப் பெண்ணே,
உன் மேல்
உரிமைகொள்ள
நினைத்ததென்தவறு
பௌர்ணமியாய் பல்லைக் காட்டிவிட்டு,
படிப்படியாய் மறைந்ததென்ன..??
ப்ச்சு...
அமாவாசை
ஆனதேன்னவோ நான் தானடி
நிலவுப் பெண்ணே...!

 எண்ணமும் எழுத்தும் 
     >>ஷதீஸ் பழனி<<

"மரண ரணம் "

நீ என்னை
பிடிக்கவில்லையென்று சொன்ன பொழுது கூட
நான் வருந்தவில்லை;
ஆனால்,
'SMS' அனுப்பி
நலம் விசாரித்ததற்கு
'who are you' என்று
மறுமொழிந்த பொழுது
இறந்தே போனேனடி. 

உன் நினைவுப் பக்கங்களில்,
கிழித்துக் கசக்கித் தூக்கியெறிந்த
காகிதமாய் கூட நான் இல்லையோடி..??
அந்த கசங்கிய காகிதத்தில்
ஒரு காதல் கவிதையிருப்பதை
படிக்க மறந்ததேனடி
தேவதைப் பெண்ணே..??

எண்ணமும் எழுத்தும் 
  >>ஷதீஸ் பழனி<<

"மழை வேண்டித் தவமிருந்தேன்"

மழை வேண்டித் தவமிருக்கும்
முனிவன் போல்,
கடிதத்திற்கு பதில் வேண்டி
காத்திருந்தேன்;
அடைமழை தான் வரவில்லை,
அட்லீஸ்ட்.,
ஒரு தூரல் மழையாவது வந்திருக்கலாம்
அதுகூட வரவில்லை...
ஆதலால்.,
என் காதலெனும் ரோசாச் செடி
காய்ந்து மாய்ந்தே போனதடி,
முட்கள் மட்டும் மிச்சமுண்டு..
என்றாவது ஒரு நாள் மழை வருமா..??
துளிர் விடுமா..??
மழை வேண்டித் தவமிருந்தேன்...

எண்ணமும் எழுத்தும்

  >>ஷதீஸ் பழனி<<

"கலாபம் தந்த வரம்"

நீயும் நானும்...

எதிரெதிரே,
உனை கண் கொட்டாமல் பார்த்த நான்
எங்கோ பார்த்துச் சென்ற நீ
கடிகார முள்ளைப் போல்
உனை கடந்து சென்ற அத்தருணத்தில்,
உன் துப்பட்டா
எனும் கலாபம் 
என் முகம் வருடிச்சென்றது.
'ஹா இது போதும் இந்த பிறவி வாழ..
நீ யாரை வேண்டுமானாலும் மணந்து கொள்
உன் நினைவுகள் மட்டும் போதுமடி எனக்கு'
என் இதயத்தின்
ஒவ்வொரு துடிப்பிலும்
வாழ்வது நீ மட்டுமே,
உனை ரசித்த
கல்லூரி நாட்கள் மட்டும்
வந்து வந்து போகுதடி கண்முன்

உயிர் வாழும் ஒவ்வோர் நொடியிலும்...

  


எண்ணமும் எழுத்தும் 
    >>ஷதீஸ் பழனி<<

"நீ கொடுத்த தேநீரின் சுவை"

 

இரவு எட்டு மணி,
கொலைப்பசி
'லேட்டாயிடுச்சு சாப்புடு கண்ணு...'
என்ற என் அம்மாவிடம்
'வேண்டாம்மா' என்றேன்...

சற்று நேரத்திற்கு முன்:
'வா ஷதீஸ், பஸ்ட் டைம் வீட்டுக்கு வந்திருக்க..
சாப்டுட்டு தான் போகனும்'
என்றவளிடம்
'இல்ல நித்யா ஒரு டீ மட்டும் போதும்'
என்றுரைத்தேன்...
ரசித்துக் கொண்டே குடித்தேன் 

அவளையும் அவளது தேநீரையும்
வார்த்தையால் பேசாமல் 

மௌனத்தாலும் விழிகளாலும் பேசி முடித்த பின்
'கேளம்பறேன்'  என்றேன்
'அதுக்குள்ளே என்ன அவசரம்..? 

சரி அடிக்கடி வரணும்'  என்ற 
அவளின் பெற்றோரிடம் சொல்லிவிட்டு
அவளது கண்களையே பார்த்து விடை பெற்று
பைக்கில் சென்ற பொழுது தோன்றிய கவிதை...

"நீ கொடுத்த தேநீரின் சுவை மட்டும்,
அப்படியே உள்ளதடி என் நாவில்;
மரணம் வரையில்,
சுவைத்துக்கொண்டே இருக்க தூண்டுதென் மனம்
ஆதலால் நீயென் மனைவியாவாயா..??" 

சுவையைச் சேகரித்துப் பசியுடனே தூங்கிப்போனேனடி
பாவைப் பெண்ணே...

எண்ணமும் எழுத்தும் 
    >>ஷதீஸ் பழனி<< 

"காதல் சாத்தானே..!"

உந்தன் கண்மையை நினைவுப்படுத்தும்
ஓர் மைசூழ்  இரவு,
கள்வர்கள் நிலவினைக் கவர்ந்தது சென்றிருக்கக் கூடும்
என்ற ஐயத்தை எழுப்பும்
ஓர் கார்கூந்தல் இரவு,
அப்படியோர் மயான நிசப்த்த இரவில்  
என் நித்திரையில்லா விழிகளின்
கருமணியிநூடே;
உற்றுப்பாரடி காதல் சாத்தானே...
உந்தன் உருவம் தெரியும்:
ஆங்கே உருவெடுக்கும் கண்ணீரின்
திரவப்பாதை
என் கன்னங்களில்
உந்தன் பெயரைக் கிறுக்கிச் செல்லும்
எனக்காக ஒன்றே ஒன்று செய்
என்னை ஏற்றுக்கொள்...
அல்லது,
மாய்த்துக்கொல்...

எண்ணமும் எழுத்தும் 
    >>ஷதீஸ் பழனி<<

"முற்றிலுமான பொய்கள்"

என்ன சொன்னாலும் ரசித்தாய்
தவறாமல் சிரித்தாய்
'ம்ம் அப்புறம் என்ன ஆச்சு'
என்று கொஞ்சிய பெண்மையை ரசித்தேன்...
கண்மணியே.,
உன்னிடம் நான் சொன்னதென்னவோ,
முற்றிலுமாய் பொய்கள் மட்டுமே...

எண்ணமும் எழுத்தும்
    >>ஷதீஸ் பழனி<<